Affichage des articles dont le libellé est Historia. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est Historia. Afficher tous les articles

30.4.08

FLECHAZO DEL DÍA : EL TINGLADO

DIVERTIDO INSTRUCTIVO LÚDICO
Me encanta. Y espero que a vosotros también.
Noticias Inglés Lengua-Literatura Orientación Música TIC Recursos Francés Física-Química Matemáticas General Historia

INICIO
FRANÇAIS
LENGUA-LITERATURA



Espero que se diviertan y aprendan con estas actividades.

29.4.08

CLUB DE LECTURA :LE GARÇON EN PYJAMA RAYÉ


Vous ne trouverez pas ici le résumé de ce livre, car il est important de le découvrir sans savoir de quoi il parle. On dira simplement qu'il s'agit de l'histoire du jeune Bruno que sa curiosité va mener à une rencontre de l'autre côté d'une étrange barrière. Une de ces barrières qui séparent les hommes et qui ne devraient pas exister.

Une lecture d'une force inoubliable . À partir de 12 ans.

27.3.08

JOURNÉE MONDIALE DU THÉÂTRE


Comédie-Française

Un article de Wikipédia, l'encyclopédie libre.

La Comédie-Française (2005)
La Comédie-Française (2005)

La Comédie-Française, ou Théâtre-Français a été fondée en 1680 et se trouve depuis 1799 au cœur du Palais-Royal dans le Ier arrondissement de Paris. C'est le seul théâtre d'État en France disposant d'une troupe permanente de comédiens, la Troupe des Comédiens français. Le dramaturge le plus connu attaché à la Comédie-Française est Molière. Il est considéré comme le patron des comédiens français. Il était pourtant mort depuis sept ans quand est née la « maison de Molière ».


Histoire [modifier]

La Comédie-Française au XVIIIe siècle
La Comédie-Française au XVIIIe siècle
La salle du théâtre au XVIIIe siècle
La salle du théâtre au XVIIIe siècle

La Comédie-Française est fondée par lettre de cachet de Louis XIV le 21 octobre 1680 pour fusionner les deux seules troupes parisiennes de l'époque, la troupe de l'Hôtel Guénégaud et celle de l'Hôtel de Bourgogne. Le 25 août, les comédiens s'étaient déjà réunis pour donner leur première représentation commune, composée de Phèdre (Racine) et des Carosses d'Orléans (La Chapelle). L'acte royal leur accorde le monopole de jouer à Paris, que les Comédiens-français défendront jalousement au cours du XVIIIe siècle, notamment contre les Comédiens-italiens.

Le 5 janvier 1681, les Comédiens-Français se lient entre eux par un acte d'association qui règle notamment le régime des pensions des comédiens retraités. Le répertoire se compose alors de l'ensemble des pièces de théâtre de Molière et de Jean Racine, ainsi que de quelques pièces de Pierre Corneille, Paul Scarron et Jean Rotrou. Les distributions sont arrêtées par l'auteur s'il est vivant et, dans le cas contraire, par les premiers gentilshommes de la Chambre du roi. Une commission militaire y siege pour condamner une insurrection royaliste en 1795 Le 3 septembre 1793, pendant la Révolution, la Comédie-Française est fermée par ordre du Comité de salut public, et les comédiens sont emprisonnés.

Le 31 mai 1799, le nouveau gouvernement met à disposition la salle Richelieu où jouait Talma, pour permettre aux comédiens de reconstituer la troupe.

En 1812, l'empereur Napoléon Ier, en pleine campagne de Russie, décide de réorganiser la Comédie-Française en signant le 15 octobre, le décret dit « de Moscou » qui comporte 87 articles, et qui reste, à peu de chose près, le statut encore en vigueur aujourd'hui.

La devise de la Comédie-Française est Simul et singulis (être ensemble et être soi-même).

La Comédie-Française dispose aujourd'hui d'un répertoire de 3 000 pièces et de trois théâtres à Paris : la salle Richelieu (partie du Palais-Royal), le Théâtre du Vieux-Colombier et le Studio-Théâtre.

Si vous voulez en savoir plus consulter:

http://fr.wikipedia.org/

Día Mundial do Teatro – 27 de marzo de 2008
Mensaxe Internacional
por Robert Lepage

Existen numerosas hipóteses sobre as orixes do teatro, pero a que máis me chama ten forma de fábula:
Unha noite, en tempos inmemoriais, un grupo de homes reuniuse nunha canteira para se quentar arredor do lume e contar historias. De súpeto, un deles tivo a idea de se erguer e utilizar a súa sombra para ilustrar o seu conto. Usando a luz das lapas fixo aparecer personaxes inmensos sobre os muros da canteira. Os outros, abraiados, recoñeceron un por un o forte e o débil, o opresor e o oprimido, o deus e o mortal.
Hoxe en día, a luz dos proxectores substituíu o lume orixinal, e a maquinaria escénica, os muros da canteira. E aínda que lles pese a algúns puristas, esta fábula lémbranos que a tecnoloxía está na mesma orixe do teatro e que non debera ser percibida como unha ameaza, senón como un elemento unificador.
A supervivencia da arte dramática depende da súa capacidade de se reinventar asumindo as novas ferramentas e as novas linguaxes. Se non, como podería o teatro seguir sendo testemuña dos grandes feitos da súa época e promover o entendemento entre os pobos, se el mesmo non dá probas de apertura? Como podería xactarse de ofrecer solucións aos problemas de intolerancia, de exclusión e de racismo se, na súa mesma práctica, se resiste a toda mestizaxe e integración?
Para representar o mundo en toda a súa complexidade, o artista debe propor formas e ideas novas e confiar na intelixencia do espectador, capaz de distinguir a silueta da humanidade neste xogo perpetuo de luces e sombras.
E é certo que de tanto xogar con lume, o home corre o risco de se queimar, pero ten tamén a posibilidade de abraiar e iluminar.
*******
O DIA MUNDIAL DO TEATRO foi creado en 1961 polo Instituto Internacional do Teatro (ITI). Dende entón, todos os 27 de marzo os centros do ITI e a comunidade teatral internacional conmemoran a ocasión a través de diferentes eventos e actos públicos.
Un dos máis importantes é a circulación da Mensaxe Internacional, tradicionalmente escrita por unha personalidade do teatro de talla mundial convidada polo Instituto Internacional do Teatro. Este ano, a mensaxe está asinada polo recoñecido director canadense Robert Lepage (Quebec, 1957). International Theatre Institute Unesco - 1 rue Miollis - 75732 Paris cedex 15 - FRANCE
TEL : +33 (0)1 45 68 48 80 FAX : +33 (0)1 45 66 50 40 iti@unesco.org http://www.iti-worldwide.org
VÍA:Bibliotecas escolares de Galicia

23.2.08

LA GUERRE DES BOUTONS


Un film de YVES ROBERT
Inspirada en la novela homónima de LOUIS PERGAUD

PREMIO JEAN VIGO 1962
MEJOR PELÍCULA

"Una formidable sátira a la guerra de los adultos"
THE NEW YORK TIMES



Es el regreso de las clases. Como cada año,los colegiales de Longeverne liderados por Lebrac declaran la guerra a los de Velrans. En una de esas batallas,Lebrac tiene una idea brillante:arrancar todos los botones y confiscar cinturones y ramales de los presos con el fin de que sean castigados por sus propios padres...

Convertida en un clásico del cine francés de los años 60. LA GUERRA DE LOS BOTONES es una pelicula inolvidable donde infancia rima con inocencia. Estrenada en Francia en abril de 1962, la pelicula fue aplaudida por todo el país batiendo todos los records de taquilla. ¡Una verdadera maravilla!

Un maravilloso antídoto para aliviarnos de las preocupaciones que nos depara el vivir cotidiano.

NB: En general fue un exito en todas las clases
Temas: amistad-relaciones de familia-no a la violencia-la vida en los colegios rurales de los años 60

Ficha técnica :consultar nuestro blog de cine

10.12.07

DÍA DOS DEREITOS HUMANOS

"Dignidade e xustiza para todos"



"Os Dereitos Humanos son os nosos dereitos. Tomémolos, defendámolos, promovámolos, esntendámolos e insistamos neles. Nutrámolos e enriquezámolos...Son o mellor de nós. Deámoslles vida" (Kofi Annan)

from trafegandoronseis